Πώς προβλέπεται ένας δημόσιος διαγωνισμός πριν δημοσιευθεί;

Η προκήρυξη ενός διαγωνισμού μοιάζει να έρχεται «από το πουθενά» — στην πραγματικότητα αφήνει τρία δημόσια σήματα πριν συμβεί. Όποιος διαβάζει τα μητρώα, την βλέπει να έρχεται μήνες πριν.

Σήμα 1: η λήξη της προηγούμενης σύμβασης

Η συντριπτική πλειονότητα των δημόσιων προμηθειών είναι επαναλαμβανόμενη: το νοσοκομείο αγοράζει αντιδραστήρια κάθε δύο χρόνια, ο δήμος ανανεώνει την καθαριότητα κάθε τρία. Όταν λήγει μία σύμβαση, ο φορέας πρέπει να προκηρύξει ξανά — και το «ραντάρ λήξης» υπολογίζει το παράθυρο από τα ιστορικά δεδομένα του ίδιου φορέα και CPV.

Σήμα 2: η ιστορική επαναπροκήρυξη

Οι ίδιοι φορείς προκηρύσσουν τα ίδια αντικείμενα με μετρήσιμο ρυθμό. Από το ιστορικό ΚΗΜΔΗΣ/ΕΣΗΔΗΣ υπολογίζεται η κατανομή των διαστημάτων ανάμεσα σε διαδοχικές προκηρύξεις — και το εύρος μέσα στο οποίο είναι πιθανότερο να βγει η επόμενη.

Σήμα 3: οι προ-διαγωνιστικές αποφάσεις

Πριν από κάθε προκήρυξη υπάρχουν αποφάσεις στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ: ανάληψη υποχρέωσης, έγκριση σκοπιμότητας, τεχνικές προδιαγραφές. Αυτά τα «προ-διαγωνιστικά σήματα» δείχνουν ότι ένα έργο έχει ήδη ξεκινήσει — πριν φανεί οπουδήποτε ως διαγωνισμός.

Τι ΔΕΝ μπορεί να προβλεφθεί

Ειλικρίνεια: κανένα σύστημα δεν προβλέπει πότε θα αποφασίσει ένας άνθρωπος. Οι προβλέψεις του TenderSense OS είναι στατιστικά εύρη πιθανότητας πάνω σε παρατηρημένα δεδομένα — πάντα με ημερομηνιακό παράθυρο, ποτέ ως βέβαιη ημερομηνία. Το δηλώνουμε ρητά σε κάθε πρόβλεψη, γιατί μία «ψεύτικη βεβαιότητα» σε αποφάσεις με οικονομικές συνέπειες είναι χειρότερη από το «δεν ξέρω». Τι έχουμε μετρήσει — και τι όχι ακόμα.